h2o-benelux

Kraantjeswater

Oorsprong

Het kraanwater is hoofdzakelijk afkomstig van grondwater, uitzonderlijk van  oppervlaktewater (rivieren) dat al dan niet een zuiveringsbehandeling vereist. Dit water kan, zonder onmiddellijk gevaar voor de gezondheid, gedronken worden. De laboratoria van de waterdistributeurs meten voortdurend een groot aantal kwalitatieve criteria.

Voordelen

  • Vrij goedkoop (125 keer minder duur dan het mineraalwater in flessen)
  • Aangesloten op het verdelingsnetwerk, geen behoefte aan vervoer, noch opslagplaats! (vermindert de ecologische afdruk)
  • Voortdurend geanalyseerd (chemisch, bacteriologisch,…)
  • Zij bevat natuurlijke minerale zouten die de oligo-elementen bevatten waarvan het lichaam nood aan heeft!
  • Drinkwater volgens de wettelijke criteria (Besluit van de regering)

Nadelen

  • Bepaalde verontreinigende stoffen gaan ondanks alles gedeeltelijk door de waterzuiveringsinstallaties (pesticiden, chloor, schoonmaak en cosmeticaprodukten, nitraten, zware metalen, hormonen, geneesmiddelen,…): er is een potentiële aanwezigheid van +/- 1.000 verontreinigende stoffen in het verdelingswater. Bovendien veranderen de wettelijke normen (de tolerantie van nitraten is gestegen van 2,5 mg/L 80 jaar geleden naar 50 mg/L vandaag)
  • Het kraanwater is vaak zeer kalkrijk (boven 25° fH = hard water). De hinder die door de kalksteen (=calcium carbonaat [CaCO3]) en magnesiumcarbonaat [MgCO3]) wordt veroorzaakt is veelvoudig. Ziehier enkele voorbeelden:
    • Kalkafzetting verstopt leidingen en elektrische huishoudapparaten. Hoe hoger de hardheidsgraad en hoe hoger de temperatuur van het water, hoe groter de kalkafzetting zal zijn
    • Waterkranen raken verstopt of zelfs stuk, dichtingen verharden en gaan lekken
    • Vaat- en wasautomaten raken stuk of werken slechts middelmatig
    • Thermostatische kranen blokkeren en raken ontregeld
    • Warmwatertoestellen (boilers, geisers) raken onklaar. Bovendien wordt hun warmteproductie sterk verminderd door de kalkafzetting. Daardoor wordt het warm water extra duur
  • Vaak te hoog gemineraliseerd Het doel van het water is niet enkel om voedingsstoffen aan te brengen maar ook om hun vertering te realiseren en de afvoering toe te laten van niet assimileerbare stoffen. 55% tot 75% van de anorganische mineralen zijn niet bio-assimileerbaardoor het lichaam (overbelasting van de nieren met risico van ontwikkeling van nierstenen…). De mineralen worden in de eerste plaats door groenten en fruit (= organische mineralen) aangebracht. Zoals Jacques Collin het zegt, „het water is goed voor wat zij meeneemt en niet voor wat zij aanbrengt“ !
  • Dood water: want gedestructureerd water samengesteld uit clusters van 700 watermoleculen die niet geassimileerd kunnen worden door het lichaam. Deze grote waterclusters verhinderen een goede assimilatie van de voedingsstoffen door onze cellen, zij vermoeilijken de inbreng van de minerale, oligo-elementen en vitamines in onze cellen, omdat zij veel moeilijker doorheen hun aquaporines kunnen doorstromen. Bovendien houden zij de verontreinigde frequenties gevangen in wat men noemt een besmettingsvorm
  • Vaak te alkalisch en geoxydeerd Het bereidt aldus het terrein voor toekomstige ziekten voor! Dit water heeft niet de juiste elektrische factoren om zijn metabolische rol te vervullen!
  • Het water stroomt via de bestaande loodgieterij van het huis (buizen, waterkranen of dichtingen). Derhalve is het noodzakelijk een microbiologische en chemische analyse van het water te laten realiseren wanneer de buizen oud zijn (het water kan sporen van zware metalen vertonen: ijzer, zink, koper, nikkel, chroom of lood)